Dag 16 en 17: Inverness

We hadden een hotel geboekt in Inverness. Deze stad met ruim 50.000 inwoners wordt wel de hoofdstad van de Schotse Hooglanden genoemd. Het Inverness Castle, dat tegenwoordig een rechtbank is, staat prominent in het centrum van de stad boven de rivier Ness. Ons hotel lag aan de weg die langs de Ness loopt.

Inverness Castle

Bij aankomst in het hotel lag er een brief van onze reisorganisatie die met spoed was bezorgd. Even vreesden we dat het iets te maken had met de mini-aanrijding die we op de eerste dag hadden veroorzaakt. Dat bleek echter niet het geval, het hotel in Edinburgh waar we de laatste nacht zouden verblijven was overboekt. Ze hadden daarom voor ons een ander hotel geregeld. Wij vonden dat niet zo heel erg want in het hotel in Edinburgh hadden we ook aan het begin van onze rondreis al een paar nachten geslapen en het was met afstand het slechtste hotel van de hele reis.
In het hotel in Inverness hadden we een vreemde kamer. Voordat we bij onze eigen kamer kwamen moesten we door een loungeruimte die we deelden met de bovenburen.

 Glen Mhor Hotel

We zijn nog even de stad in geweest en hebben gegeten in een erg Amerikaans ogend restaurant. De volgende ochtend vertrokken we voor het laatste deel van onze reis naar Edinburgh.

Ness

De rivier de Ness ontspringt bij Loch Ness en stroomt vervolgens door de Great Glen naar het noorden om bij Inverness in de Moray Firth, een inham van de Noordzee, uit te monden.
Het water stroomde erg hard en de rivier stond duidelijk veel hoger dan normaal. Slechts het bovenste stukje van de met gras begroeide oevers was zichtbaar.

Inverness

Harry Potter en het Glenfinnan viaduct

 Locatie Glenfinnan viaduct

Toen we bij de parkeerplaats van het Glenfinnan Monument aankwamen stonden er een heleboel mensen naar het viaduct te kijken. Al snel werd duidelijk waarom. De Jacobite steam train was in aantocht. In de Harry Potterfilms is deze trein gebruikt als Zweinsteinexpres. In de zomer rijdt deze trein hier als toeristische attractie. De lijn is ook nog in gebruik voor gewoon passagiersvervoer.

 Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002)
 Harry Potter and the Chamber of Secrets (2002)
 'Zweinsteinexpres', 5 augustus 2011

Nadat de trein was langsgekomen zijn we via een glibberig paadje, het was weer gaan regenen, omhoog gelopen naar de top van een heuveltje dat een beter uitzicht gaf op het viaduct.
Toen we boven stonden kwam er een modernere trein over het viaduct.

Glenfinnan viaduct

Het viaduct staat ook op het Schotse biljet van 10 pond.

Dag 9: Glen Etive, Loch Etive en meer

Sea Life Aquarium

 Amerikaanse rivierotters

Vanwege het slechte weer zijn we eerst een flink stuk teruggereden richting Oban naar het Sealife Center. De meeste attracties zouden daar overdekt zijn volgens de informatie die we hadden. En dat klopte. Beide verblijven waren overdekt. Het viel dus wel een beetje tegen je loopt er in een kwartier doorheen. Naast een aantal aquaria met vissen hebben ze zeehonden en otters. Het voeren van de otters was wel leuk.



De otters die ze in The Scottish SEA LIFE Sanctuary hebben, zijn Amerikaanse rivierotters. In 2008 hebben we in het Rocky Mountains National park in Colorado een rivierotter in het wild gezien. Dat beest ging zo snel op de vlucht dat het ons niet is gelukt om er een foto van te maken. We hebben toen nog een tijdje zitten wachten in de buurt van de plaats waar de otter zat, maar hij kwam niet meer tevoorschijn.

Loch Creran

Na het voeren van de otters zijn we nog gaan kijken bij het voeren van de zeehonden. Een meeuw die al een tijdje in de buurt zat vloog er af en toe tussendoor en at een hapje mee van de vissen die de zeehonden kregen. Die meeuw bleek daar elke dag te zitten. Met het voeren van de zeehonden hadden we eigenlijk alles wel gezien en we zijn daarom weer vertrokken in noordelijke richting. 

Het opvangcentrum bestaat nog steeds, maar is sinds 2018 gesloten voor het publiek.

Een stukje ten noorden van het aquarium kwamen we opnieuw langs Castle Stalker waar we een dag eerder ook al hadden gestaan. Nu was het slecht weer, en daardoor leek het plaatje meer op de beelden uit Monty Python. We hebben geluncht in het café bij de parkeerplaats met uitzicht op het kasteel.

 Castle Stalker
 Uitzicht bij Castle Stalker

Glen Etive en Loch Etive

Vanaf de A82 loopt er een ruim 20 km lange single-track road door Glen Etive naar het noordelijke uiteinde van Loch Etive. Een single-track road is een smalle weg met slechts één rijstrook. Er is echter geen eenrichtingsverkeer op deze wegen. Deze wegen hebben uitstulpingen die het mogelijk maken om even te stoppen zodat een tegenligger kan passeren. In de meeste gevallen kun je de volgende passing place al zien liggen. Een enkele keer is dat niet het geval en dan kan het best lastig worden.
We waren al eerder bij het andere uiteinde van Loch Etive geweest toen we de Connel Bridge overstaken.

Loch Etive

We hebben een klein stukje gelopen langs Loch Etive. De regen en de vele muggen maakten de wandeling niet aangenaam. Bij het begin keken we nog even raar op van een man die met een klamboe hoedje rondliep. Maar al snel begrepen we dat hij beter was voorbereid op de situatie ter plaatse dan wij.
Rond het pad zaten veel zwarte naaktslakken.

Edelherten

 Edelherten

Toen we wegreden bij Loch Etive zagen we al vrij snel links van de weg in een weiland een gewei van een hert boven het gras uitsteken. Tijdens onze vakantie vorig jaar in Amerika zagen we vrijwel elke dag wel ergens een hert langs de weg. Dit was voor deze vakantie de eerste. Een stukje verderop bij Dalness zagen we een heleboel herten.

Edelherten

Glen Etive

Op de terugweg hebben we nog een paar foto's gemaakt in Glen Etive.

Glen Etive

Kinlochleven en Ballachulish

Daarna zijn we nog op zoek gegaan naar een mooi uitzichtpunt bij Kinlochleven over Loch Leven. Met enige moeite hebben we dat uitzichtpunt gevonden. Het regende echter zo hard dat we nauwelijks iets konden zien.

 Loch Leven

Uiteindelijk zijn we teruggegaan naar Hotel Ballachulish.

 Ballachulish