Dag 10: Glenfinnan

Glenfinnan viaduct

 Glenfinnan viaduct

Op dag 10 van onze reis zijn we 's ochtends van het hotel in Ballachulish, via Fort William, naar Glenfinnan gereden. Bij Glenfinnan staat aan de voet van Loch Shiel een monument ter nagedachtenis aan een bloedige veldslag in 1745. Tegenwoordig gaat minstens zoveel aandacht uit naar het spoorviaduct dat aan de andere kant van de parkeerplaats van het monument staat. Dit viaduct is gebruikt in de film Harry Potter and the Chamber of Secrets.

Glenfinnan Monument en Loch Shiel

In 1815 werd net buiten het dorp een monument opgericht. Dit ter markering van de plaats waar Charles Edward Stuart, alias Bonnie Prince Charlie, op 19 augustus 1745 zijn Koninklijke vaandel hees om de Britse troon op te eisen voor de Stuarts. Deze gebeurtenis leidde 8 maanden later (16 april 1746) tot de Slag bij Culloden. De ansichtkaart laat de toren met mooi weer zien, onze foto's tonen de toren bij typisch Schots weer.

 Glenfinnan Monument

 Glenfinnan Monument

Na nog een paar foto's te hebben gemaakt bij Loch Shiel hebben we onze reis vervolgd richting Skye.

Loch Shiel

Cluanie Inn

Garry Loch

Deze foto's hebben we gemaakt tijdens een korte stop langs de A87 bij Garry Loch.
Inmiddels was het tijd geworden voor de lunch. We hadden niets bij ons en moesten dus op zoek naar een restaurant. Het duurde even voordat we iets tegenkwamen. Het dichtstbijzijnde restaurant was bij Cluanie Inn aan het westelijke uiteinde van Loch Cluanie. Loch Cluanie is een stuwmeer dat is ontstaan na aanleg van een dam in de jaren 50 van de vorige eeuw.

Five Sisters of Kintail

De Five Sisters of Kintail zijn de pieken van een bergrug die oprijst uit Glen Shiel. Drie van de toppen zijn meer dan 3000 voet hoog en horen daarom bij de munros.

Five Sisters of Kintail

Dag 9: Glen Etive, Loch Etive en meer

Sea Life Aquarium

 Amerikaanse rivierotters

Vanwege het slechte weer zijn we eerst een flink stuk teruggereden richting Oban naar het Sealife Center. De meeste attracties zouden daar overdekt zijn volgens de informatie die we hadden. En dat klopte. Beide verblijven waren overdekt. Het viel dus wel een beetje tegen je loopt er in een kwartier doorheen. Naast een aantal aquaria met vissen hebben ze zeehonden en otters. Het voeren van de otters was wel leuk.



De otters die ze in The Scottish SEA LIFE Sanctuary hebben, zijn Amerikaanse rivierotters. In 2008 hebben we in het Rocky Mountains National park in Colorado een rivierotter in het wild gezien. Dat beest ging zo snel op de vlucht dat het ons niet is gelukt om er een foto van te maken. We hebben toen nog een tijdje zitten wachten in de buurt van de plaats waar de otter zat, maar hij kwam niet meer tevoorschijn.

Loch Creran

Na het voeren van de otters zijn we nog gaan kijken bij het voeren van de zeehonden. Een meeuw die al een tijdje in de buurt zat vloog er af en toe tussendoor en at een hapje mee van de vissen die de zeehonden kregen. Die meeuw bleek daar elke dag te zitten. Met het voeren van de zeehonden hadden we eigenlijk alles wel gezien en we zijn daarom weer vertrokken in noordelijke richting. 

Het opvangcentrum bestaat nog steeds, maar is sinds 2018 gesloten voor het publiek.

Een stukje ten noorden van het aquarium kwamen we opnieuw langs Castle Stalker waar we een dag eerder ook al hadden gestaan. Nu was het slecht weer, en daardoor leek het plaatje meer op de beelden uit Monty Python. We hebben geluncht in het café bij de parkeerplaats met uitzicht op het kasteel.

 Castle Stalker
 Uitzicht bij Castle Stalker

Glen Etive en Loch Etive

Vanaf de A82 loopt er een ruim 20 km lange single-track road door Glen Etive naar het noordelijke uiteinde van Loch Etive. Een single-track road is een smalle weg met slechts één rijstrook. Er is echter geen eenrichtingsverkeer op deze wegen. Deze wegen hebben uitstulpingen die het mogelijk maken om even te stoppen zodat een tegenligger kan passeren. In de meeste gevallen kun je de volgende passing place al zien liggen. Een enkele keer is dat niet het geval en dan kan het best lastig worden.
We waren al eerder bij het andere uiteinde van Loch Etive geweest toen we de Connel Bridge overstaken.

Loch Etive

We hebben een klein stukje gelopen langs Loch Etive. De regen en de vele muggen maakten de wandeling niet aangenaam. Bij het begin keken we nog even raar op van een man die met een klamboe hoedje rondliep. Maar al snel begrepen we dat hij beter was voorbereid op de situatie ter plaatse dan wij.
Rond het pad zaten veel zwarte naaktslakken.

Edelherten

 Edelherten

Toen we wegreden bij Loch Etive zagen we al vrij snel links van de weg in een weiland een gewei van een hert boven het gras uitsteken. Tijdens onze vakantie vorig jaar in Amerika zagen we vrijwel elke dag wel ergens een hert langs de weg. Dit was voor deze vakantie de eerste. Een stukje verderop bij Dalness zagen we een heleboel herten.

Edelherten

Glen Etive

Op de terugweg hebben we nog een paar foto's gemaakt in Glen Etive.

Glen Etive

Kinlochleven en Ballachulish

Daarna zijn we nog op zoek gegaan naar een mooi uitzichtpunt bij Kinlochleven over Loch Leven. Met enige moeite hebben we dat uitzichtpunt gevonden. Het regende echter zo hard dat we nauwelijks iets konden zien.

 Loch Leven

Uiteindelijk zijn we teruggegaan naar Hotel Ballachulish.

 Ballachulish

Dag 8: Van Glen Nevis naar Ballachulish

 
Glen Nevis

Na het bezoek aan Glen Nevis zijn we op zoek gegaan naar ons hotel voor de komende twee nachten. Dat was een beetje een bijzonder geval. We hadden de namen van twee hotels gekregen bij de boeking en we zouden pas ter plekke horen in welk van de twee we zouden logeren. Uiteraard stonden we bij het verkeerde hotel aan de balie. Het vreemde was dat de hotels niet naast elkaar lagen. Het hotel waar we zouden overnachten lag een paar kilometer verderop. Een adres konden ze niet zo gauw vinden, maar dat was ook niet echt nodig. We moesten gewoon een eindje verderop onder de brug doorrijden. Het was even zoeken om op de juiste weg te komen, maar daarna was het inderdaad eenvoudig. Het Ballachulish Hotel bleek een heel aangenaam hotel te zijn.

Het Ballachulish hotel

 Ballachulish Hotel

Het Ballachulish hotel ligt vlakbij de brug die loch Linnhe scheidt van Loch Leven. We hadden een mooie kamer op de bovenste verdieping met uitzicht over het water van Loch Linnhe.
Onze kamer was onder het spitse dak in het midden van het gebouw.

Uitzicht vanuit het hotelraam

Avond in Ballachulish

Tijdens het eten zagen we al dat de lucht buiten prachtig aan het verkleuren was. Na het eten hebben we vlakbij het hotel nog even een aantal foto's gemaakt.
Het bekende gezegde "Avondrood, mooi weer aan boord, morgenrood, regen in de sloot." bleek helaas niet te kloppen. Ondanks het avondrood zat er de volgende dag heel veel water in de sloot.

 Avond in Ballachulish

Dag 8: Van Oban naar Glen Nevis

Oban in de zon

Oban in de zon

Het weer is in Schotland nog wisselvalliger dan in Nederland. Op deze dag waarop we van Oban naar Ballachulish verkasten was het prachtig weer. Voor het vertrek uit Oban heb ik nog een aantal foto's gemaakt van Oban in de zon. Op de foto hieronder de net vertrokken veerboot van 9.30 uur naar Mull. Een dag eerder zaten we zelf op deze boot.

De boot naar Mull
Oban in de zon

We konden deze ochtend relatief rustig aan doen. We hoefden maar een kleine afstand af te leggen.

 Oban
 Zwarte zeekoeten in de zon
 McCaig's Tower

Vanuit Oban zijn we via de Connel Bridge Loch Etive overgestoken. Loch Etive is een sealoch omdat het in directe verbinding met de zee staat. Vanaf de Connel Bridge strekt het zich eerst uit in oostelijke richting om vervolgens in noordoostelijke richting af te buigen. De volgende dag hebben we een kort bezoek aan het andere uiteinde van Loch Etive gebracht. Vanuit Glencoe is Loch Etive te bereiken met een single track road.

Castle Stalker

Castle Stalker ligt een stukje noordelijker langs de A828 bij Portnacroish.

 Castle Stalker

Castle Stalker is een kasteel uit de veertiende eeuw op een klein rotseiland in Loch Laich, een baai van Loch Linnhe. Het kasteel is met een boot, en bij eb ook te voet te bereiken. Op sommige dagen is het kasteel open voor het publiek. Dat is steeds een aaneengesloten periode van 4 of 5 dagen. Helaas was dat op 3 augustus 2011 niet het geval. Vanaf het Castle Stalker View Café langs de A828 heb je echter een prachtig uitzicht op het kasteel. De meeste foto's die je van Castle Stalker tegenkomt zijn gemaakt vanaf de parkeerplaats van dit café.

Helaas is dit café in 2025 gesloten.

Onderweg naar Glen Nevis

Voor de vakantie hadden we een heleboel plaatsen die we wilden bezoeken opgeslagen in ons navigatiesysteem. Zo konden we eenvoudig van het Castle Stalker View café naar het beginpunt van een wandeling door Glen Nevis rijden. Onderweg hebben we een paar foto's gemaakt. De eerste foto is nog bij Castle Stalker, de andere foto's zijn vanaf de weg van Fort William naar Glen Nevis.

Van Castle Stalker naar Glen Nevis