Dag 9: Glen Etive, Loch Etive en meer

Sea Life Aquarium

 Amerikaanse rivierotters

Vanwege het slechte weer zijn we eerst een flink stuk teruggereden richting Oban naar het Sealife Center. De meeste attracties zouden daar overdekt zijn volgens de informatie die we hadden. En dat klopte. Beide verblijven waren overdekt. Het viel dus wel een beetje tegen je loopt er in een kwartier doorheen. Naast een aantal aquaria met vissen hebben ze zeehonden en otters. Het voeren van de otters was wel leuk.



De otters die ze in The Scottish SEA LIFE Sanctuary hebben, zijn Amerikaanse rivierotters. In 2008 hebben we in het Rocky Mountains National park in Colorado een rivierotter in het wild gezien. Dat beest ging zo snel op de vlucht dat het ons niet is gelukt om er een foto van te maken. We hebben toen nog een tijdje zitten wachten in de buurt van de plaats waar de otter zat, maar hij kwam niet meer tevoorschijn.

Loch Creran

Na het voeren van de otters zijn we nog gaan kijken bij het voeren van de zeehonden. Een meeuw die al een tijdje in de buurt zat vloog er af en toe tussendoor en at een hapje mee van de vissen die de zeehonden kregen. Die meeuw bleek daar elke dag te zitten. Met het voeren van de zeehonden hadden we eigenlijk alles wel gezien en we zijn daarom weer vertrokken in noordelijke richting. 

Het opvangcentrum bestaat nog steeds, maar is sinds 2018 gesloten voor het publiek.

Een stukje ten noorden van het aquarium kwamen we opnieuw langs Castle Stalker waar we een dag eerder ook al hadden gestaan. Nu was het slecht weer, en daardoor leek het plaatje meer op de beelden uit Monty Python. We hebben geluncht in het café bij de parkeerplaats met uitzicht op het kasteel.

 Castle Stalker
 Uitzicht bij Castle Stalker

Glen Etive en Loch Etive

Vanaf de A82 loopt er een ruim 20 km lange single-track road door Glen Etive naar het noordelijke uiteinde van Loch Etive. Een single-track road is een smalle weg met slechts één rijstrook. Er is echter geen eenrichtingsverkeer op deze wegen. Deze wegen hebben uitstulpingen die het mogelijk maken om even te stoppen zodat een tegenligger kan passeren. In de meeste gevallen kun je de volgende passing place al zien liggen. Een enkele keer is dat niet het geval en dan kan het best lastig worden.
We waren al eerder bij het andere uiteinde van Loch Etive geweest toen we de Connel Bridge overstaken.

Loch Etive

We hebben een klein stukje gelopen langs Loch Etive. De regen en de vele muggen maakten de wandeling niet aangenaam. Bij het begin keken we nog even raar op van een man die met een klamboe hoedje rondliep. Maar al snel begrepen we dat hij beter was voorbereid op de situatie ter plaatse dan wij.
Rond het pad zaten veel zwarte naaktslakken.

Edelherten

 Edelherten

Toen we wegreden bij Loch Etive zagen we al vrij snel links van de weg in een weiland een gewei van een hert boven het gras uitsteken. Tijdens onze vakantie vorig jaar in Amerika zagen we vrijwel elke dag wel ergens een hert langs de weg. Dit was voor deze vakantie de eerste. Een stukje verderop bij Dalness zagen we een heleboel herten.

Edelherten

Glen Etive

Op de terugweg hebben we nog een paar foto's gemaakt in Glen Etive.

Glen Etive

Kinlochleven en Ballachulish

Daarna zijn we nog op zoek gegaan naar een mooi uitzichtpunt bij Kinlochleven over Loch Leven. Met enige moeite hebben we dat uitzichtpunt gevonden. Het regende echter zo hard dat we nauwelijks iets konden zien.

 Loch Leven

Uiteindelijk zijn we teruggegaan naar Hotel Ballachulish.

 Ballachulish

Dag 8: Van Glen Nevis naar Ballachulish

 
Glen Nevis

Na het bezoek aan Glen Nevis zijn we op zoek gegaan naar ons hotel voor de komende twee nachten. Dat was een beetje een bijzonder geval. We hadden de namen van twee hotels gekregen bij de boeking en we zouden pas ter plekke horen in welk van de twee we zouden logeren. Uiteraard stonden we bij het verkeerde hotel aan de balie. Het vreemde was dat de hotels niet naast elkaar lagen. Het hotel waar we zouden overnachten lag een paar kilometer verderop. Een adres konden ze niet zo gauw vinden, maar dat was ook niet echt nodig. We moesten gewoon een eindje verderop onder de brug doorrijden. Het was even zoeken om op de juiste weg te komen, maar daarna was het inderdaad eenvoudig. Het Ballachulish Hotel bleek een heel aangenaam hotel te zijn.

Het Ballachulish hotel

 Ballachulish Hotel

Het Ballachulish hotel ligt vlakbij de brug die loch Linnhe scheidt van Loch Leven. We hadden een mooie kamer op de bovenste verdieping met uitzicht over het water van Loch Linnhe.
Onze kamer was onder het spitse dak in het midden van het gebouw.

Uitzicht vanuit het hotelraam

Avond in Ballachulish

Tijdens het eten zagen we al dat de lucht buiten prachtig aan het verkleuren was. Na het eten hebben we vlakbij het hotel nog even een aantal foto's gemaakt.
Het bekende gezegde "Avondrood, mooi weer aan boord, morgenrood, regen in de sloot." bleek helaas niet te kloppen. Ondanks het avondrood zat er de volgende dag heel veel water in de sloot.

 Avond in Ballachulish