Dag 16: Boottocht Stromness - Scrabster

Vertrek van Mainland

Donderdagochtend, 11 augustus, zijn we weer met de boot vertrokken vanuit Stromness naar het Schotse vasteland. Het was mooi weer en dat leverde een mooie laatste blik op Mainland op.

Stromness

Vuurtorens

Na het vertrek uit Stromness komen er meteen een paar vuurtorens in beeld.
De vuurtoren die op de noordpunt van het eilandje Graemsay staat en de vuurtoren in het noorden van Hoy.

Vuurtoren Graemsay
Vuurtoren Hoy

Hoy

Hoy is het Orkney-eiland met de hoogste heuvels. In vergelijking met de Schotse hooglanden stelt het allemaal niet zoveel voor, maar in de zon zag het er wel mooi uit. Op de foto's hieronder de noordkant van Hoy, net voordat The Old Man of Hoy weer in zicht kwam.

Hoy

Old Man of Hoy

Op de heenweg regende het nogal toen we hier langs voeren, nu hingen er donkere wolken boven Hoy, maar het was wel droog. Eerst zag je de rots langzaam tevoorschijn komen, vervolgens leek de vorm steeds te veranderen.

Old Man of Hoy

Hoy

Hoy is het op een na grootste eiland van de Orkney eilanden. De 481 meter hoge Ward Hill is het punt van de eilandengroep. Hieronder een aantal foto's van onze tocht langs Hoy.

Hoy

Tijdens de overtocht was het mooi weer, blauwe lucht en hier en daar een paar stapelwolken. De foto's zijn misschien een beetje misleidend, want de tocht van Stromness naar Scrabster is zo kort dat er altijd land in zicht is.

Rustig weer tijdens overtocht

Dunnet Head

Dunnet Head is een schiereiland dat het meest noordelijke puntje van het vasteland van Groot-Brittannië omvat.
De vuurtoren van Dunnet Head staat op een 90 meter hoge klif van Easter Head. De 15 meter hoge vuurtoren is in 1831 gebouwd door Robert Stevenson, de grootvader van de schrijver van onder andere Schateiland en The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde, Robert Louis Stevenson.

Dunnet Head

En iets dichterbij...



Met het nodige tegenlicht een foto van het stadje Thurso dat vlakbij Scrabster ligt, waar de boot aankomt.

 Thurso

De kust bij Scrabster en de vuurtoren in de zon.

Kust bij Scrabster

En de aankomst van de boot in Scrabster.

Aankomst in Scrabster

Dag 15: Birsay

Birsay

Birsay is een getijdeneiland aan de noordwestzijde van Mainland. Als het eb is kun je via een pad naar het eiland lopen, als het vloed is staat dit pad onder water. Toen we aankwamen begon het pad net vol te stromen, een bezoek aan het eiland zat er dus niet in. Op het eiland kun je de resten bezoeken van een Vikingnederzetting.

Birsay

Het volstromen ging vrij snel, als je erbij ging staan kon je zien hoe de waterlijn opschoof.
De omgeving was, zeker in het zonlicht, ook mooi. We hebben nog een aantal foto's gemaakt.

Birsay

Op Birsay staat een onbemande vuurtoren uit 1925.

Vuurtoren Birsay

In het water zwom een eend met haar jongen.

Vlag van Orkney

In Schotland zag je bij kastelen en andere toeristische attracties de Schotse vlag wapperen. Op Mainland was het vooral de eigen vlag van de Orkney eilanden die overal weer en wind trachtte te trotseren.

 Orkney vlag

Met het bezoek aan Birsay hebben we onze dag op Mainland afgesloten. Die avond hebben we gegeten in een Italiaans restaurant in Kirkwall.

 Mainland

Dag 15: Skara Brae

Skara Brae is een nederzetting die al ruim 5000 jaar geleden is ontstaan en daarmee ouder is dan de piramides van Gizeh. De nederzetting ligt aan de westkust van het eiland Mainland. Doordat het dorp eeuwenlang onder het zand heeft gelegen is het goed geconserveerd en geeft het een interessant beeld van het dagelijks leven in de steentijd.

Skara Brae was oorspronkelijk gebouwd aan de rand van een meertje. Door erosie is het land tussen het meertje en de kust verdwenen, zodat de nederzetting nu direct aan de zee ligt. Tot in 1850 lag het dorp verborgen onder een heuvel bestaande uit aarde en gras genaamd Skerrabra (of Skeroo Brae) die de naam gaf aan het dorp. Bij een storm in 1850 verdween een deel van de aarde die de nederzetting bedekte waardoor de contouren van enkele stenen gebouwen zichtbaar werden. Opgravingen werden kort hierop begonnen door William Watt die in de nabijgelegen boerderij Skaill House woonde. Na een nieuwe overstroming in 1925 Skara Brae heeft men een zeedijk laten bouwen om de locatie te beschermen tegen toekomstige stormen.



 Skara Brae

De foto hieronder laat het enige gebouw zien dat geen woonhuis was. Dit was een werkplaats.

 Werkplaats

Bij Skara Brae was het erg druk. Bussen vol met toeristen werden hier uitgeladen. Wij waren hier eigenlijk naar toe gekomen omdat het de enige plaats in de buurt was waar je volgens onze TomTom kon lunchen. Vanwege de drukte hebben we eerst wat rondgekeken in het museum en buiten bij de opgravingen.
Op foto's zie je meestal het huis van de foto hieronder. Dit is het best bewaard gebleven. Bij de ingang staat een volledig nagebouwde versie van dit huis. Dat moet een indruk geven van hoe het leven er destijds uitzag.

Skara Brae

Op de volgende foto is te zien dat Skara Brae direct aan zee ligt.

 Skara Brae

We hebben vanaf het strand nog een paar foto's gemaakt.

Zee bij Skara Brae

Skaill House

In deze boerderij woonde William Watt, de ontdekker van Skara Brae. Het huis is nu als museum ingericht.

 Skaill House

Dag 15: Yesnaby's Castle

De ruige westkust van Mainland wordt opgesierd door een paar indrukwekkende vrijstaande rotsen. Het North Gaulton Castle en het Yesnaby Castle. Door de geïsoleerde ligging kost het veel tijd om bij het North Gaulton Castle te komen. Wij hebben daarom gekozen voor de wandeling naar het Yesnaby Castle. Aan het eind van de weg naar Yesnaby ligt een soort parkeerplaats en een paar verlaten gebouwtjes. 

Van het Yesnaby Castle is hier nog niets te zien.



Kust bij Yesnaby

Yesnaby Castle is gevormd van het gelaagde rode zandsteen dat kenmerkend is voor de Orkney eilanden. In deze rotslagen worden fossielen gevonden die tot 350 miljoen jaar oud zijn, deze zijn afkomstig van dieren die leefden in het Devoonmeer dat Orkney vroeger bedekte. Nu nestelen veel vogels op de rotsen.

Gelaagd zandsteen

Op de foto's zijn de grillige vormen van de kustlijn goed te zien. We wisten niet achter welke rots Yesnaby Castle verborgen zat en hebben dus elk stukje verkend totdat we uiteindelijk bij Yesnaby Castle uitkwamen.

Kustlijn

In de verte stond een schaap voor zich uit te staren en wat dichterbij zat een vogeltje in de wind.

Vogeltje en schaap

Uiteindelijk kwam Yesnaby Castle eindelijk tevoorschijn van achter de rotsen.



Door om de inham, waarin de rots staat, heen te lopen krijg je steeds een andere blik op de rots en lijkt de vorm te veranderen.

Yesnaby Castle

Na Yesnaby Castle zijn we nog een stuk doorgelopen in zuidelijke richting. Het eiland dat op de achtergrond is te zien is Hoy.

Westkust Mainland

Vanuit het water leek een zeehond ons in de gaten te houden.

 Zeehond

Over deze grot had ik nergens iets gelezen. Het was dus een verrassing om dit hier aan te treffen.

Grot

De lucht begon er nogal dreigend uit te zien en daarom hebben we besloten om terug te lopen naar de auto. Uiteindelijk zou het deze dag met de nattigheid meevallen, meer dan een klein spatje is er niet gevallen. In het gras zagen we nog een konijn bij een holletje zitten.


Kust bij Yesnaby